![\"L\u00e4ckberg,](\"https:\/\/deckare.pl\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/ksiazka_lackberg_mentalista.jpg\")
<\/p>\n<\/p>\n
Po raz drugi w ca\u0142kiem nied\u0142ugim czasie Camilla L\u00e4ckberg<\/strong> spr\u00f3bowa\u0142a czego\u015b nowego. Za pierwszym razem by\u0142o to otwarcie nowej serii o przebojowej Fay\u0119. Thrillery z mocn\u0105 postaci\u0105 kobiec\u0105 najwyra\u017aniej sprzeda\u0142y si\u0119 ca\u0142kiem nie\u017ale, poniewa\u017c autorka nie wr\u00f3ci\u0142a, jak na razie, do sielskiej, prowincjonalnej Fj\u00e4llbacki, w kt\u00f3rej rozgrywa\u0142a si\u0119 akcja jej wcze\u015bniejszych powie\u015bci. Nowy projekt, kt\u00f3ry z za\u0142o\u017cenia ma by\u0107 kolejn\u0105 seri\u0105, to wsp\u00f3\u0142praca z Henrikien Fexeusem<\/strong>, szwedzkim psychologiem, kt\u00f3rego do\u015bwiadczenia prze\u0142o\u017cymy si\u0119 na posta\u0107 Vincenta Waldera<\/strong>, jednego g\u0142\u00f3wnych bohater\u00f3w, tytu\u0142owego Mentalisty<\/em>.\u00a0Dodam, \u017ce tytu\u0142owego jedynie w wersji polskiej, poniewa\u017c w oryginale powie\u015b\u0107 zatytu\u0142owana jest Box<\/em>, co odnosi si\u0119 do skrzyni, s\u0142u\u017c\u0105cej do iluzjonistycznej sztuczki z przebijaniem mieczami. To w\u0142a\u015bnie w takiej skrzyni zostaje znalezione cia\u0142o ofiary, za\u015b dochodzenie w tej sprawie prowadzi specjalny zesp\u00f3\u0142, w sk\u0142ad kt\u00f3rego wchodzi Mina Dirabi<\/strong>, nieco ekscentryczna policjantka, kt\u00f3ra od pocz\u0105tku poznajemy przede wszystkim przez pryzmat jej natr\u0119ctw, zwi\u0105zanych z obsesyjnym my\u015bleniem o czysto\u015bci. Wszystko w jej otoczeniu jest kilkakrotnie myte i dezynfekowane. Jej spotkanie z Walderem, kt\u00f3ry staje si\u0119 konsultantem zespo\u0142u \u015bledczego, powoduje niezwyk\u0142e nagromadzenie w jednym miejscu r\u00f3\u017cnego rodzaju fobii i nawyk\u00f3w. Mentalista r\u00f3wnie\u017c ma swoje dziwactwa, kt\u00f3re niew\u0105tpliwie uprzykrzaj\u0105 mu \u017cycie, ale ubarwiaj\u0105 go jako posta\u0107 literack\u0105.<\/p>\n Otoczenie tej dw\u00f3jki jest te\u017c do\u015b\u0107 ciekawe. Konstrukcja zespo\u0142u \u015bledczego przypomina nieco patent Arne Dahla<\/strong> z Dru\u017cyn\u0105 A<\/strong>, w kt\u00f3rej ka\u017cdy z policjant\u00f3w mia\u0142 swoje szczeg\u00f3lne zadania. Po drugiej stronie jest rodzina Waldera, ze szczeg\u00f3lnym uwzgl\u0119dnieniem jego niezwykle zazdrosnej drugiej \u017cony. Wszyscy s\u0105 do\u015b\u0107 wyrazi\u015bci, maj\u0105 swoje lekkie dziwactwa, co sprawia, \u017ce wydaj\u0105 si\u0119 realistyczni. Brzmi to jak dobrze pomy\u015blany „samograj”, kt\u00f3ry wystarczy wype\u0142ni\u0107 atrakcyjnym pomys\u0142em, a ca\u0142a machina b\u0119dzie si\u0119 dalej kr\u0119ci\u0107 sama. Czy duetowi L\u00e4ckberg\/Fexeus uda\u0142a si\u0119 ta sztuka? Uwa\u017cam \u017ce tak. Nie zawodzi za to intryga kryminalna. Motyw seryjnego zab\u00f3jcy jest rozegrany bardzo dobrze, cho\u0107 dziwi fakt, \u017ce wbrew wcze\u015bniejszym zapowiedziom Komenda G\u0142\u00f3wna Policji i tak pozwala grupie, do kt\u00f3rej nale\u017c\u0105 Mina i Vincent na do\u015b\u0107 d\u0142ugie prowadzenie sprawy, bez widocznych efekt\u00f3w. Natomiast sama budowa fabu\u0142y nijak nie przypomina wcze\u015bniejszych ksi\u0105\u017cek L\u00e4ckberg. Mo\u017cna tu za to dostrzec motywy rozegrane podobnie jak u innych duet\u00f3w, takich jak Hjort i Rosenfeldt<\/strong> czy Roslund i\u00a0Hellstr\u00f6m<\/strong> – czyta si\u0119 to troch\u0119 tak, jakby autorzy prowadzili osobno swoich bohater\u00f3w. Musia\u0142a to by\u0107 dobra zabawa podczas pisania.<\/p>\n Same zbrodnie s\u0105 nie co za bardzo wydumane, cho\u0107 okrutne, jednak w ostatecznym rozrachunku wyja\u015bnienie ca\u0142ej sprawy dobrze uzasadnia taki, a nie inny spos\u00f3b zadawania \u015bmierci. Wprawdzie wstawki, zawieraj\u0105ce retrospekcje, nieco nas nakierowuj\u0105 na mo\u017cliwe powi\u0105zania mi\u0119dzy prowadz\u0105cym \u015bledztwo a zbrodni\u0105, ale jest to na tyle ciekawie rozwi\u0105zane fabularnie, \u017ce powie\u015b\u0107 do ko\u0144ca trzyma w napi\u0119ciu.<\/p>\n Autor: Rafa\u0142 Chojnacki<\/p>\n
\nMimo poka\u017anych rozmiar\u00f3w obj\u0119to\u015bci, brnie si\u0119 przez t\u0105 opowie\u015b\u0107 lekko. I cho\u0107 nie jest to samo w sobie wyznacznikiem dobrej literatury, to w tym przypadku wystarcza. Chyba \u017ce kto\u015b spodziewa si\u0119 po L\u00e4ckberg zaanga\u017cowanej spo\u0142ecznie prozy, w\u00f3wczas mo\u017cna poczu\u0107 si\u0119 nieco zawiedzionym. Sam fakt wykorzystania os\u00f3b zburzonych jako bohater\u00f3w to jednak troch\u0119 za ma\u0142o, zw\u0142aszcza \u017ce figury te s\u0105 przedstawione jednak do\u015b\u0107 jednowymiarowo. By\u0107 mo\u017ce kolejne tomy planowanej trylogii pozwol\u0105 niuansowa\u0107 nieco portrety psychologiczne.<\/p>\n