Archiwum kategorii: Recenzje

Kallentoft, Mons: Na imię mi Zack (Adam Grot)

Mons Kallentoft & Markus Lutteman: Na imię mi Zack
Mons Kallentoft & Markus Lutteman: Na imię mi Zack

Siadając do lektury nowej książki Kallentofta – tym razem napisanej wspólnie z Markusem Luttemanem – zastanawiałem się przede wszystkim nad tym, czy rozpoczęcie nowej serii oznacza, że nie spotkamy się już z neurotyczną Malin Fors… Wiem, że czekają nas jeszcze jakieś zaległe tomy, ale byłoby mi niezmiernie smutno, gdybym musiał pożegnać się z jedną z moich ulubionych postaci literackich…

Czytaj dalej Kallentoft, Mons: Na imię mi Zack (Adam Grot)

Jørn Lier Horst: Kluczowy świadek (Rafał Chojnacki)

Jørn Lier Horst: Kluczowy świadek
Jørn Lier Horst: Kluczowy świadek

„Kluczowy świadek” to literacki debiut Jørna Liera Horsta. Choć sam autor uważa tą powieść za nieco mniej udaną, to jednak właśnie jej zawdzięczamy serię, która również w Polsce cieszy się sporą popularnością. Mówiąc wprost: gdyby nie ta powieść, nie byłoby Williama Wistlinga, którego najnowsze sprawy zapewniają nam dzisiaj wysokiej klasy intelektualną rozrywkę.

Czytaj dalej Jørn Lier Horst: Kluczowy świadek (Rafał Chojnacki)

Nesbø, Jo: Pragnienie (Rafał Chojnacki)

Jo Nesbø: Pragnienie
Jo Nesbø: Pragnienie

„Harry Hole powraca” – ile to już razy elektryzowało czytelników to krótkie zdanie? Właściwie powinniśmy się już na nie uodpornić. Ale ilekroć Jo Nesbø wraca do swojego najbardziej znanego bohatera, każda kolejna powieść przyciąga tłumy fanów historii o niepokornym gliniarzu z Oslo. Czytaj dalej Nesbø, Jo: Pragnienie (Rafał Chojnacki)

Karin Fossum: Czarne sekundy (Adam Grot)

Karin Fossum: Czarne sekundy
Karin Fossum: Czarne sekundy

Przedstawiona przez Karin Fossum historia jak zwykle zaczyna się dramatycznie. Ida Joner czeka na swoje dziesiąte urodziny.  To najładniejsza i najsłodsza dziewczynka, jaką można sobie wyobrazić. Kiedy jedzie do kiosku na swoim żółtym rowerku, ma w kieszeni 30 koron.  Chce za te pieniądze kupić czasopismo o koniach pt. „Wendy”, i gumę do żucia.  Czytaj dalej Karin Fossum: Czarne sekundy (Adam Grot)

Tangen, Geir: Maestro (Rafał Chojnacki)

Geir Tangen: Maestro
Geir Tangen: Maestro

Debiutant, który zjadł zęby na kryminale… Czy to w ogóle możliwe? W przypadku Geira Tangena dokładnie tak jest. Człowiek, który od lat śledzi to co dzieje się na norweskim rynku powieści kryminalnej złapał wreszcie za pióro i napisał własną historię detektywistyczną. Na dodatek wybrnął z niej lepiej, niż można by się spodziewać.

Czytaj dalej Tangen, Geir: Maestro (Rafał Chojnacki)

Johnsrud, Ingar: Naśladowcy (Rafał Chojnacki)

Ingar Johnsrud: Naśladowcy
Ingar Johnsrud: Naśladowcy

Fredrik Beier to nasz nowy kolega w norweskiej policji. Owszem, potrafi za dużo wypić, ma skłonności do agresywnych zachowań i lęki, których nie powstydziłby się niejeden pensjonariusz zakładu psychiatrycznego… ale to również dobry śledczy, facet, który wie, że jak się złapie trop, trzeba nim iść aż do końca, bez względu na konsekwencje. Wiele wskazuje więc na to, że Beier jest po prostu idealnym bohaterem powieści kryminalnej.

Czytaj dalej Johnsrud, Ingar: Naśladowcy (Rafał Chojnacki)

Horst, Jørn Lier: Gdy mrok zapada (Rafał Chojnacki)

Jørn Lier Horst: Gdy mrok zapada
Jørn Lier Horst: Gdy mrok zapada

To co proponuje nam w tej niegrubej książeczce Jørn Lier Horst, to z jednej strony zabawa pewną konwencją – mamy tu historię szkatułkową – z drugiej zaś okazja do przyjrzenia się jak zmieniły się metody działania policji na przestrzeni ostatnich 30 lat.

Czytaj dalej Horst, Jørn Lier: Gdy mrok zapada (Rafał Chojnacki)

Thomas Engström: Na zachód od wolności (Rafał Chojnacki)

Thomas Engström: Na zachód od wolności
Thomas Engström: Na zachód od wolności

Thomas Engström to taki spryciarz, który, kombinuje jak tu jednocześnie zjeść ciastko i mieć ciastko. Z jednej strony jest w pełni świadomy spuścizny subgatunku nordic noir, z którego ze względu na pochodzenie się wywodzi, z drugiej zaś robi co może, żeby z niego uciec, sprawiając, że jego proza stanie się bardziej atrakcyjna dla międzynarodowego odbiorcy. I co ciekawe taki manewr mu się udaje!

Czytaj dalej Thomas Engström: Na zachód od wolności (Rafał Chojnacki)

Horst, Jørn Lier: Szumowiny (Rafał Chojnacki)

Jørn Lier Horst: Szumowiny
Jørn Lier Horst: Szumowiny

Recenzenci lubują się w porównywaniu pisarzy. Jørn Lier Horst był już „norweskim Mankellem”, „drugim Nesbø” i zapewne kimś tam jeszcze. Tymczasem ja z powieści na powieść coraz bardziej przekonuję się że Horst to Horst. Owszem, raz lepszy, raz gorszy, ale generalnie to cały czas ten sam facet. Nikogo nie udaje i z nikim nie staje w zawodu. Po prostu uprawia swoją kryminalną działeczkę.

Czytaj dalej Horst, Jørn Lier: Szumowiny (Rafał Chojnacki)

Dahl, Årne: Oko nieba (Rafał Chojnacki)

Arne Dahl: Oko nieba
Arne Dahl: Oko nieba

„Oko Nieba” to już dziesiąty tom cyklu Arne Dahla o Drużynie A. Choć zazwyczaj takie informacje nie są szczególnie istotne, ponieważ wiele cykli powieściowych da się czytać nie znając poprzednich tomów, to jednak w tym przypadku jest inaczej.

Czytaj dalej Dahl, Årne: Oko nieba (Rafał Chojnacki)

Karjel, Robert: Szwed, który zniknął (Rafał Chojnacki)

Robert Karjel: Szwed, który zniknął
Robert Karjel: Szwed, który zniknął

Robert Karjel jest zawodowym wojskowym i autorem kilku niezłych thrillerów. W Polsce jak dotąd ukazał się tylko jeden. Patrząc na okładkę tej książki jakoś się nie dziwię, że nie przyciągnęła ona tłumów.

Czytaj dalej Karjel, Robert: Szwed, który zniknął (Rafał Chojnacki)

Indriðason, Arnaldur: Hipotermia (Rafał Chojnacki)

Arnaldur Indriðason: Hipotermia
Arnaldur Indriðason: Hipotermia

Co robią policjanci z wydziałów kryminalnych, kiedy nie dochodzi do spektakularnych morderstw, które mogłyby zaangażować ich intelekt? Przede wszystkim baczniej przyglądają się tym drobnym dochodzeniom, które z pozoru nie noszą w sobie znamion zbrodni. Mają też czas na powrót o spraw, które od lat spędzają im sen z powiek. Czytaj dalej Indriðason, Arnaldur: Hipotermia (Rafał Chojnacki)

Dahl, Arne: Gorące krzesła (Piotr Bolc)

Arne Dahl: Gorące krzesła
Arne Dahl: Gorące krzesła

Czy coś może łączyć grę w gorące krzesła, eksperymenty medyczne z czasów zimnej wojny, stalinowskie wyspy skazańców i cytaty z „Hrabiego Monte Christo” Aleksandra Dumasa? Popularna wyszukiwarka internetowa pokazuje zaledwie 13 wyników i wszystkie są nieprawidłowe. Nie ma co się dziwić, bo wynik tego karkołomnego połączenia może być tylko jeden – wydana w tym roku przez Czarną Owcę książka szwedzkiego autora Arne Dahla „Gorące krzesła”. Czytaj dalej Dahl, Arne: Gorące krzesła (Piotr Bolc)

Ingelman-Sundberg, Catharina: Seniorzy w natarciu (Rafał Chojnacki)

Catharina Ingelman-Sundberg: Seniorzy w natarciu
Catharina Ingelman-Sundberg: Seniorzy w natarciu

Głośny „Stulatek, który wyskoczył przez okno i zniknął” Jonasa Jonassona, sfilmowany przez Felixa Herngrena, otworzył w Skandynawii modę na powieści o emerytach. Bynajmniej nie tylko dla emerytów.

Czytaj dalej Ingelman-Sundberg, Catharina: Seniorzy w natarciu (Rafał Chojnacki)

Sveen, Gard: Ostatni pielgrzym (Rafał Chojnacki)

Sveen

Gard Sveen: Ostatni Pielgrzym
Gard Sveen: Ostatni Pielgrzym

Debiutancka powieść kryminalna Garda Sveena otrzymała trzy najważniejsze skandynawskie nagrody przyznawane literaturze kryminalnej. Z marketingowego punktu widzenia to szalenie istotne, ponieważ Jo Nesbø, największy żyjący autor skandynawskich kryminałów, otrzymał jak dotąd tylko dwie z nich za jedną powieść (chodzi o debiutanckiego „Człowieka-nietoperza). Czytaj dalej Sveen, Gard: Ostatni pielgrzym (Rafał Chojnacki)

Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet (Beata Majbrink)

Mężczyźni którzy nienawidzą kobiet
Mężczyźni którzy nienawidzą kobiet

Jeżeli książkę mogłam bez mrugnięcia okiem nazwać genialna, to o filmie „Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet” mogę powiedzieć tylko: świetny.
Nie dlatego ze jest złe zrobiony.

Czytaj dalej Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet (Beata Majbrink)

Edwardson, Åke: Najpiękniejszy kraj (Rafał Chojnacki)

Åke Edwardson: Najpiękniejszy kraj
Åke Edwardson: Najpiękniejszy kraj

Napad z bronią w ręku na sklep prowadzony przez imigrantów wygląda jak egzekucja. Czy to rasistowski mord? Ale żadna z grup nie zostawiła po sobie śladu, który wskazywałby na taki motyw. Tej samej nocy ktoś zabija starszą panią, podrzynając jej gardło. Czy to przypadek, że obie zbrodnie miały miejsce w tym samym czasie?

Czytaj dalej Edwardson, Åke: Najpiękniejszy kraj (Rafał Chojnacki)

Edwardson, Åke: Niech to się nigdy nie kończy (Małgorzata Bujalska)

Åke Edwardson: Niech to się nigdy nie kończy
Åke Edwardson: Niech to się nigdy nie kończy

Komisarz Erik Winter to jedna z moich ulubionych postaci z kryminałów skandynawskich. Z książki na książkę zmienia się coraz bardziej, i tak z zapatrzonego w siebie snoba stał się grzecznym mężem i kochającym ojcem. Jak długo ten stan potrwa? Mam nadzieję,że jeszcze przez kilka części.

Czytaj dalej Edwardson, Åke: Niech to się nigdy nie kończy (Małgorzata Bujalska)

Edwardson, Åke: Kamienny żagiel (Rafał Chojnacki)

Åke Edwardson: Kamienny żagiel
Åke Edwardson: Kamienny żagiel

„Kamienny żagiel”, to już szósta powieść z serii o komisarzu Eriku Winterze. Kiedy cykl ten się zaczynał, Winter był najmłodszym policjantem, który otrzymał nominację na komisarza. Teraz jest już trochę starszy, bardziej doświadczony, ale też już nieco chyba zmęczony kolejnymi brutalnymi sprawami, które bada wraz z dowodzonym przez siebie zespołem.

Czytaj dalej Edwardson, Åke: Kamienny żagiel (Rafał Chojnacki)